به گزارش ورزش سه، جام جهانی 2026 در زمین‌های چمن بسیار جذاب بوده اما بخشی از جذابیت این تورنمنت بدون شک وامدار سکوهای بوده است. سکوها در این دوره بیشتر از هر زمان دیگری به صحنه‌ای برای رقابت هواداران تبدیل شده‌اند. رقابت برای خلق جذاب‌ترین عکس‌ها با هدف وایرال شدن و جلب کردن توجه همه دنیا. تلاش‌هایی گسترده با استفاده از لباس‌های سنتی، گریم‌های خاص و اکسسوری‌های متفاوت، و نمایش فرهنگ و هویت کشورهای مختلف که قاب‌هایی بسیار تماشایی مقابل چشم‌های ما قرار داده.

این تلاشها البته در ذات فوتبال است. شاید اغراق نباشد اگر بگوییم از همان اولین دوره‌های جام جهانی همانطور که بازیکنان در زمین برای پیروزی می‌جنگیدند، روی سکوها هواداران با لباس‌ها، چهره‌آرایی‌ها و آیین‌های مخصوص خودشان تلاش می‌کردند تیم‌شان و کشورشان را متفاوت‌تر از دیگران نشان دهند. در جام جهانی 2026 این رقابت رنگ و بوی ویژه‌ای پیدا کرده و ورزشگاه‌های آمریکا، کانادا و مکزیک به ویترینی از فرهنگ‌های گوناگون جهان تبدیل شده‌اند. خاص‌ترین جلوه‌ها که تماشایان واقعا جذاب است.

بعضی از چشمگیرترین تصاویر هواداران این جام متعلق به هواداران مکزیک است. بسیاری از آنها با الهام از جشن معروف «روز مردگان» (Dia de los Muertos) راهی ورزشگاه شدند. گریم مشهور «کاترینا» با چهره‌های اسکلت‌مانند، گل‌های رنگارنگ و طراحی‌های هنری، سال‌هاست یکی از نمادهای فرهنگی مکزیک به شمار می‌رود. این چهره‌آرایی که ریشه در سنت احترام به درگذشتگان دارد، در دیدار مکزیک و جمهوری چک روی سکوها دیده شد و بیش از آنکه برای ترساندن رقبا باشد، نمایشی از هویت فرهنگی این کشور بود. البته مکزیک چند روز بعد، در ششم جولای، از رقابت‌های جام جهانی حذف شد تا دیگر شاهد هواداران‌شان نباشیم.

در میان چهره‌های مشهور سکوها، کمتر کسی به اندازه «اودی نکو»، هوادار شناخته‌شده ترکیه، جلب توجه می‌کند. او پیش از هر مسابقه صورت و گردن خود را به طور کامل با رنگ مشکی می‌پوشاند و تنها ریش و موهایش را بدون رنگ باقی می‌گذارد. لنزهای روشن ظاهر متفاوت او را کامل می‌کند و باعث شده‌ تصاویرش بارها در شبکه‌های اجتماعی وایرال شود. دوربین‌های تلویزیونی تقریباً در هر مسابقه او را شکار می‌کنند؛ نه فقط به خاطر ظاهر متفاوتش، بلکه به دلیل واکنش‌های احساسی و پرشورش در جریان بازی.

هواداران کلمبیا از گریم تیره استفاده کردند اما آن را با لباس‌هایی رنگارنگ، کلاه‌گیس، شنل و پیراهن‌هایی به رنگ پرچم کشورشان ترکیب کردند تا ظاهرشان بیشتر به یک اجرای نمایشی شباهت داشته باشد تا یک چهره‌آرایی ساده.

یکی دیگر از جذاب‌ترین هواداران این جام از کوراسائو آمده بود. او تنها به رنگ‌آمیزی صورتش بسنده نکرد و ریش خود را هم به رنگ پرچم کشورش درآورد. حتی طراحی ناخن‌ها و انتخاب اکسسوری‌هایش با رنگ‌های ملی هماهنگ شده بود تا حمایت از تیم ملی کشورش به یک اثر هنری تبدیل شود.

اما جذابیت سکوها فقط به گریم محدود نبود. هواداران کلمبیا با ماسک‌های کشتی‌کج، کلاه‌گیس‌های زرد، آبی و قرمز و لباس‌های عجیب، نگاه‌ها را به سمت خود جلب کردند. بعضی‌ها حتی با ماسک فیل روی سکوها حاضر شدند؛ ماسک‌هایی بزرگ با گوش‌های اغراق‌آمیز، خرطوم‌های بلند و تزئینات براق که سوژه محبوب عکاسان شدند و حتی هواداران تیم‌های دیگر هم برای گرفتن عکس یادگاری کنار آنها صف کشیدند.

در گوشه‌ای دیگر از ورزشگاه‌ها، هواداران آفریقای جنوبی با استفاده از گوشواره‌های سنتی، گردنبندهای بزرگ، دستبندها و سربندهای محلی، بدون نیاز به هیچ نوشته یا شعاری، فرهنگ کشورشان را به نمایش گذاشتند.

پس از پیروزی کلمبیا برابر جمهوری دموکراتیک کنگو ورزشگاه به یک جشن بزرگ تبدیل شد. ماسک‌ها، کلاه‌گیس‌ها، گریم‌های رنگارنگ و لباس‌های خاص، در کنار آوازها و رقص‌های هواداران، فضایی به وجود آوردند که کمتر شباهتی به پایان یک مسابقه فوتبال داشت. انگار وارد یک کارناوال برزیلی شده بودیم.

ژاپنی‌ها هم مطابق انتظار با لباس‌هایی حساب‌شده و منظم در ورزشگاه‌ها حاضر شدند. برخی لباس‌های سنتی ژاپنی را انتخاب کرده بودند، بعضی دیگر از شخصیت‌های انیمه و فرهنگ عامه الهام گرفته بودند و گروهی پوشش سنتی را با لباس‌های فوتبالی ترکیب کرده بودند؛ ترکیبی که باز هم نظم و دقت همیشگی هواداران ژاپنی را به نمایش گذاشت.

جام جهانی 2026 البته بدون حضور یکی از مشهورترین هواداران فوتبال جهان کامل نمی‌شد؛ «کوکا مبولادینگا» معروف به «لومومبا»، هوادار شناخته‌شده جمهوری دموکراتیک کنگو، بار دیگر در ورزشگاه‌ها دیده شد. او سال‌هاست در زمان مسابقات تیم ملی کشورش بی‌حرکت می‌ایستد و یک دست خود را بالا نگه می‌دارد؛ ژستی که از پاتریس لومومبا، رهبر تاریخی این کشور، الهام گرفته شده است. لباس قرمز او ادای احترامی به رنگ قرمز پرچم کنگو است؛ رنگی که نماد خون شهدای استقلال این کشور محسوب می‌شود. البته حضور او کوتاه بود، چرا که تنها توانست مسابقات برگزارشده در مکزیک را از نزدیک تماشا کند و اجازه ورود به آمریکا را به دست نیاورد.

در سوی دیگر، یکی از هواداران آمریکا با لباسی الهام‌گرفته از بنیان‌گذاران این کشور روی سکوها حاضر شد. کلاه‌گیس سفید، کت آبی با حاشیه‌های طلایی، جلیقه راه‌راه با رنگ‌های پرچم آمریکا و کراوات توری، او را به یکی از سوژه‌های محبوب عکاسان تبدیل کرد.

هواداران اکوادور هر کدام به شکلی متفاوت از تیم‌شان حمایت کردند. برخی با کلاه‌گیس‌های زرد، آبی و قرمز دیده شدند و برخی دیگر با پوشش‌های سنتی و صنایع‌دستی بومی در ورزشگاه حاضر شدند. یکی از آنها حتی ماسکی بزرگ و بافتنی با طرح‌های هندسی، منگوله‌های رنگی و پرچم اکوادور بر سر داشت که تلفیقی از هنر سنتی و شور فوتبالی بود.

مکزیکی‌ها هم تنها به گریم کلاسیک «کاترینا» اکتفا نکردند. بعضی از آنها فقط از بخشی از این سبک الهام گرفتند؛ آرایش اطراف چشم، نقش‌های طلایی، تاج‌های گل و لباس‌هایی با طرح اسکلت باعث شده بود چهره‌هایی خلق شود که بیش از آنکه ترسناک باشند، حال و هوایی شاد هنری داشته باشند.

همین جزئیات است که جام جهانی 2026 را به رویدادی فراتر از فوتبال تبدیل کرده است. سکوهای ورزشگاه‌ها به نمایشگاهی از فرهنگ، تاریخ، هنر و هویت ملت‌های مختلف بدل شده‌ و هر هوادار، داستانی متفاوت از کشورش را با لباس، گریم و نمادهایش برای میلیون‌ها بیننده روایت می‌کند.