امیر قلعه نویی شب گذشته و چند روز بعد از بازگشت تیم ملی از جام جهانی متنی احساسی در صفحه شخصی اش منتشر کرد.

سرمربی تیم ملی در این نوشته تلاش کرد با به میان کشیدن مسائل عاطفی و احساسی موضوع را به سمت دیگری ببرد در شرایطی کماکان ابهام ها و سوالات پیرامون تیم ملی فراوان است.

ظاهراً قلعه نویی همچنان خودش را موظف نمی داند به عنوان سرمربی تیم ملی بابت صعود نکردن در جام جهانی 2026 یک عذرخواهی ساده انجام دهد. او اگر چه گفته سهم خودم را از نتایج می پذیرم و نمی دانم شرمنده مردم باشم یا بازبکنان ؛ اما از به کار بردن کلمه عذرخواهی یا معذرت خواهی اکراه دارد.

در همین جام جهانی بسیاری از مربیانی که تیم های شان ناکام ماندند استعفا کردند. با توجه به شناختی که وجود دارد انتظار چنین کاری را نداریم اما به کار بردن کلمه عذرخواهی کمترین کاری است که می توان انجام داد.

در حوزه فنی هم قلعه نویی باید پاسخگو باشد و بگوید هدف از دعوت و حضور دنیس درگاهی چه بود؟ این بازیکن برای اینکه بتواند در تیم ملی ایران بازی کند حتی مجبور شد نام خانوادگی اش را از اکرت به درگاهی تغییر دهد اما یک ثانیه هم به میدان نرفت؟ ملاک دعوت او چه بوده است؟ اگر در لیگ بلژیک بازیکن خوبی نشان داده و لایق حضور در تیم ملی بود چرا با صفر دقیقه بازی جام جهانی را ترک کرد؟ اگر هم در حد تیم ملی نبوده چرا دعوت شده است؟ در هر دو صورت قلعه نویی باید پاسخگوی این موضوع باشد آن هم در شرایطی که برای حضور درگاهی، مراحل سخت و پیچیده اداری هم انجام شد.

سرمربی تیم ملی البته باید بگوید چرا روزبه چشمی را با مصدومیت به جام جهانی برده است؟ چرا با وجود وعده ای که در مورد کسب چهار امتیاز- و حتی بیشتر- داد این اتفاق محقق نشد؟ چرا تعطیلی یک هفته ای که وعده آن را داده و گفته بود در جام جهانی کاری می کنیم که کشور یک هفته تعطیل شود ، اتفاق نیفتاد؟

در مورد مسائل فنی پرسش های زیادی وجود دارد که پیش تر به آنها پرداخته شده و هنوز پاسخی گرفته نشده است.

در اینکه تیم ملی با مشکلات زیادی قبل و حین جام جهانی مواجه بود تردیدی وجود ندارد. همه می دانیم تیم ملی با شرایطی خاص راهی این تورنمنت شد اما اینکه اشکالات رو نبینیم و نپذیریم؛ نتیجه اش می شود همین شرایطی که در آن قرار داریم.

عملکرد تیم ملی در جام جهانی 2026 نه خیلی عالی بود و نه خیلی بد اما اینکه در جام جهانی 48 تیمی صعود نکنیم و در ادامه پاسخگو نباشیم هم قابل قبول نیست.

امیر قلعه نویی که به دلیل صعود ایران به جام جهانی 2026 پاداش یک میلیون دلاری گرفته، قاعدتاً نمی تواند با بازی با کلمات از پاسخگویی به پرسش های فنی و اساسی شانه خالی کند.