دیگو مارادونا پس از دفع توپ اشتباه استیو هاج، زودتر از پیتر شیلتون (دروازه بان انگلستان) به توپ می رسد تا آرژانتین را پیش بیندازد. با وجود اینکه ظاهراً تمام تماشاگران حاضر در ورزشگاه متوجه خطای هند او شده بودند، علی بن ناصر (داور مسابقه) گل را تایید کرد. مارادونا سال ها بعد درباره این صحنه گفت: می دانستم که توپ را با دست زده ام. از قبل نقشه ای برای این کار نداشتم، اما همه چیز خیلی سریع اتفاق افتاد.

به گزارش فرارو؛ توپ روی هوا سرگردان است؛ معلق در آسمانِ استادیوم آزتکا و در میان هیاهوی کرکننده ای که لحظه ای قطع نمی شود. استیو هاج، هافبک تیم ملی انگلیس، در دفع توپ اشتباهی مهلک مرتکب می شود. توپی که باید به دورترین نقطه زمین می رفت، به شکلی خطرناک به عقب و به درون محوطه جریمه خودی کمانه می کند.

پیتر شیلتون، دروازه بان بلندقامت و افسانه ای سه شیرها، با اطمینان از دروازه بیرون می آید تا این توپ سرگردان را در آغوش بگیرد. همه چیز برای یک مهار ساده روی هوا آماده به نظر می رسد، اما ناگهان سایه ای کوتاه و سریع از راه می رسد: دیگو آرماندو مارادونا.

مارادونا با قامتی بسیار کوتاه تر از شیلتون به هوا برمی خیزد. در یک لحظه درنگ تاریخی که هنوز هم در حافظه فوتبال جهان زنده است، دیگو با زیرکی و سرعتی باورنکردنی، مشت چپش را بالاتر از دستان بازشده ی شیلتون به توپ می کوبد. توپ از خط دروازه عبور می کند و تور انگلیس به لرزه درمی آید.

ده ها هزار تماشاگر حاضر در استادیوم در بهت فرو می روند. تقریباً تمام کسانی که روی سکوها نشسته اند یا از دریچه لنز دوربین ها به صحنه خیره شده اند، متوجه خطای هند آشکار مارادونا شده اند. بازیکنان انگلیس با دست های گره کرده و چهره هایی برافروخته به سمت داور می دوند، اما علی بن ناصر، داور مسابقه، در میان ناباوری همگان نقطه وسط زمین را نشان می دهد؛ گل با چشم پوشی از بزرگترین خطای تاریخ تایید می شود و آرژانتین پیش می افتد.

این گل، مسیر تاریخ را در جام جهانی تغییر داد. مارادونا سال ها بعد، زمانی که گردوغبار آن مسابقه جنجالی فرو نشسته بود، درباره آن ثانیه های ملتهب با همان صراحت و شیطنت همیشگی اش اعتراف کرد: می دانستم که توپ را با دستم زده ام. اصلاً بخشی از نقشه ام نبود که چنین کاری کنم، اما همه چیز آن قدر سریع اتفاق افتاد که در یک لحظه تصمیم گرفتم.

این گونه بود که یکی از جنجالی ترین و ماندگارترین قاب های تاریخ ورزش شکل گرفت؛ قابی که باب توماس با دوربین خود آن را برای همیشه ثبت کرد تا جهان تا ابد به معمای دزدیِ نبوغ آمیزی خیره بماند که دیگو آن را دست خدا نامید.

منبع: فرارو